aedĭfĭcātōrĭus
a, um, adj.
I.
pertaining to building.
I.
Lit.: aedificatoria somnia, Tert. Anim. 47.—Hence, subst.: aedĭfĭcātōrĭa, ae, f., = architectura, Boëth. Aristot. Top. 3, 1, p. 680.—
II.
Fig.: verbum aedificatorium mortis, Tert. Carn. Christ. 17.