συγχώννυμι

A. ‐κέχωσμαι Hdt. 8.144:—heap with earth, cover with a mound, bank up, [τὴν σορόν] Id. 1.68; ς. τὰς κρήνας, τὰ ὕδατα, fill them up with earth, Id. 4.120, 140, cf. X. HG 3.1.18, etc.; also of persons, ς. τοὺς ἀποσφαγέντας εἰς τάφρους bury them, D.S. 19.107, cf. Plu. Alex. 77.

II. demolish, τὸ ἔρυμα Hdt. 7.225; [τὰ τείχεα καὶ τὰ οἰκήματα] Id. 9.13; τὴν ὁδόν Id. 8.71:—Pass., οἰκήματα συγκεχωσμένα ib.144; τὰ συγχωσθέντα τῶν εὐρείπων SIG 799.7 (Cyzicus, i A.D.).

2. generally, confound, κῦμα . . τῶν τ’ ἄστρων διόδους A. Pr. 1049 (anap.).