συγχυτικός

ή, όν
A. confounding, τὸ ψυχρὸν ἁφῆς ς. Plu. 2.948d; prob. l. for συντυχ‐ in 611a; τί γὰρ ἀναρχίας ‐κώτερον; Ph. 1.696.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συγχυσμός Dictionary συγχυτρόω →
An open-access project