σύγκωμος

A. partner in a κῶμος, fellow-reveller, E. Ba. 1172 (lyr.), Ar. Ach. 264 (lyr.): c. dat., ς. Διονύσῳ A. Fr. 355 (lyr.) (as Tyrwhitt for σύγκοινος): also συγκωμαστής, οῦ, ὁ, Tz. H. 6.895.