συγκύρημα

ατος, τό
A. occurrence, Plb. 4.86.2, D.H. 9.38, Porph. Marc. 5, etc.; coincidence, καιροῦ Epicur. Ep. 2p.54U., cf. Cic. Att. 2.12.2; combination, Eust. 1363.15.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συγκυρέω Dictionary συγκύρησις →
An open-access project