συγκρούω

A. strike together, ς. τὼ χεῖρε clap the hands, Ar. Ra. 1029; ἀλλήλοις τὰ πλοῖα Plu. Luc. 12; τοῖς δόρασι τὰς ἀσπίδας Apollod. 1.1.5; τὰ σύμφωνα τῶν στοιχείων Philostr. VS 2.13.

2. metaph., bring into collision, ὁ Φίλιππος . . πάντας συνέκρουε D. 18.19, cf. 163; ς. τινὰς ἀλλήλοις wear out by collision, Th. 1.44; ς. φίλους φίλοις καὶ τὸν δῆμον τοῖς γνωρίμοις Arist. Pol. 1313b17; διάλυε, μὴ σύγκρουε μαχομένους φίλους Men. Mon. 122; ς. τινὰ πρός τινα Luc. Icar. 20, etc., cf. Babr. 44.4; τὰ δοξάσματα πρὸς ἄλληλα Iamb. ap. Stob. 2.2.7; ς. πόλεμον D.S. 12.3; ς. τι τῶν ἐκείνου πραγμάτων throw them into confusion, Isoc. 4.134:— Pass., ς. εἰς μάχην Dosith. p.433K.

3. intr., clash, come into collision, τὸ ἀντίπρῳρον ξυγκροῦσαι Th. 7.36; of troops, Wilcken Chr. 11.25,38 (ii B.C.); of a horse's front and hind hoofs, Arist. HA 604b2; νῆες ἀλλήλαις συγκρούουσαι Plb. 1.50.3, cf. D.S. 3.51, etc.: metaph., Thphr. Char. 12.14, Epicur. Nat. 114G., Phld. Sign. 38, Plu. Alex. 47.

II. = συγκροτέω, weld together: metaph., try to reconcile discrepancies, Str. 11.7.4.