συγκόπτω

A. ‐κέκοφα Pl. Tht. 169b, etc.:—chop up, X. Cyr. 6.4.3; χειμὼν . . συνέκοψε πάντα καὶ διέλυσε Hdt. 7.34:— Pass., to be broken up, IG 7.303.53 (Oropus); συγκεκομμένα μέρη τοῦ σώματος BGU 1857.10 (i B.C.): metaph., πολλαὶ φιλίαι συνεκόπησαν Luc. Cal. 1.

2. thrash soundly, τινας Lys. 3.16, cf. Pl. l.c., X. Smp. 8.6, Metag. 9, D. 21.57; ξύλοις τὰς κεφαλάς Duris 67J.; of cocks fighting, v.l. in Aesop. 22 (i p.68 Chambry):—Pass., συγκεκομμένος E. Cyc. 228, cf. X. Cyr. 2.3.20; συγκεκόφθαι Ar. Nu. 1426, etc.; συγκοπῆναι Hyp. Fr. 272a Jensen.

3. Med., beat oneself, lament, Sch.A. Ch. 23.

II. cut short a sound or word (v. συγκοπή 1.2, 11), D.H. Comp. 16, EM 299.28, etc.:—Pass., τὸ ‐κεκόφθαι Phld. Po.Herc. 1676.9.

III. wear out, τὸν μὲν ἀποπνίξας τάχιστα, τοῦ δὲ συγκόψας τὴν δύναμιν Gal. 15.504:—Pass., esp. in pf., to be worn out, suffer from συγκοπή (111), Thphr. Lass. 2; συγκεκομμένοι τὰ πνεύματα D.H. 5.44; συγκεκ. ὑπὸ τῶν ἀγώνων Plu. Comp.Cim.Luc. 3, cf. Gal. 9.291, 10.846, al.