συγκοπτικός

ή, όν, Adv.
A. of syncope, σύμπτωμα Gal. 15.462; apt to cause syncope, Id. 7.467, Alex.Trall. Verm. Adv. ‐κῶς like a sufferer from syncope, νοτίζεσθαι Gal. 18(2).6.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σύγκοπος Dictionary συγκοπτός →
An open-access project