συγκομίζω

A. carry or bring together, collect, Hdt. 1.21, 2.121.δ’, 9.80, Th. 7.85:—Med., Hdt. 2.94; bring together to oneself, collect round one, ἰατροὺς ἀρίστους πρὸς αὑτόν X. Cyr. 8.2.24; συγκεκόμισθε κάλλιστον κτῆμα εἰς τὰς ψυχάς you have stored up in your souls, ib.1.5.12; ὀλίγα τῇ μνήμῃ Luc. Nigr. 10; ς. πρὸς ἐμαυτόν concentrate in myself, X. Cyr. 4.3.17:—Pass., ἐκέατο ἁλέες συγκεκομισμένοι heaped together, Hdt. 8.25: metaph., ἐνταῦθα γάρ μοι κεῖνα συγκομίζεται are gained both at once, S. OC 585.

2. of the harvest, gather in, X. Mem. 2.8.3, D.S. 5.68, etc.: freq. in Med., X. An. 6.6.37, etc.:—Pass., of the harvest, ὀργᾷ συγκομίζεσθαι it is ripe for carrying, Hdt. 4.199, cf. PCair.Zen. 225.9 (iii B.C.), PRev.Laws 43.5 (iii B.C.); ἐλαχίστοις πόνοις συγκομίζεται is got in . ., D.S. 1.36.

II. help in burying or cremating, τόνδε τὸν νεκρὸν . . μὴ συγκομίζειν S. Aj. 1048; ἔφθη τὸ σῶμα συγκομισθέν the body was already cremated, Plu. Sull. 38, cf. Ages. 19.