συγκλητικός

ή, όν
A. of senatorial rank, Lat. senatorius, D.S. 20.36, Plu. Galb. 9, Luc. Alex. 25, freq. in Inscrr., IG 3.677, etc.; of a woman, IGRom. 3.95 (Pontus); ς. οἰκίαι ib.4.1404.16 (Smyrna, iii A.D.).
II. ς. μέλος summoning, Ael. VH 8.7.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σύγκλησις Dictionary σύγκλητος →
An open-access project