συγκλειστός

ή, όν
A. shut up, ζόφῳ Luc. Trag. 64.
2. with the power of closing, ὄστρακα Arist. HA 528b15.
3. ἔργον συγκλειστόν,= σύγκλεισμα, LXX 3 Ki. 7.28.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συγκλεισμός Dictionary συγκλέπτης →
An open-access project