σύγκλεισις

A. shutting up, closing up (of a line of battle), Th. 5.71; τῆς φάλαγγος ἡ ς. Arr. An. 1.4.3; συγκλείσει κωλύειν τὴν δίοδον Thphr. Od. 36.

2. locking up, safe storage, σίτου PLond. 2.237.21 (iv A.D.).

II. a being closed, ἰσχυρὰν . . τὴν ς. αὐτῶν πρὸς ἄλληλα κέκτηται has them closely locked together, Pl. Ti. 81b, cf. Hp. Loc.Hom. 6; ἐπὶ συναφῆς καὶ συγκλείσεως χάριν Arist. Spir. 484b22; locking of shields in χελώνη, Arr. Tact. 11.6.

2. συγκλείσεις narrow passes, defiles, Plb. 5.44.7, v.l. for συγκλίσεις in Plu. Cam. 41.