συγκλάω

A. break, break off, κλήματα Ar. Ec. 1031, cf. Chaerem. 14.13, Thphr. HP 4.7.3; ὅπλον LXX Ps. 45 (46).10; of a bad carver, mangle, τὰ μέρη Herm. in Phdr. p.189 A.; dub. sens. in Phld. Mus. p.23 K.:—Pass., of persons engaged in servile occupations, to be cramped or stunted, τὰς ψυχὰς συγκεκλασμένοι τε καὶ ἀποτεθρυμμένοι διὰ τὰς βαναυσίας Pl. R. 495e; οἱ δοῦλοι . . κάμπτονται καὶ συγκλῶνται Id. Tht. 173a; of lines, Arist. Pr. 892a15.