συγκεχυμένως

Adv.
A. indiscriminately, Arist. EN 1145b16, Plu. 2.168a, S.E. M. 7.171, etc.; φεύγειν J. AJ 13.4.4; εἰπεῖν (opp. σαφῶς) Hermog. Id. 1.11.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συγκεφαλαιωτικός Dictionary συγκηδεστής →
An open-access project