συγκατακλαίζω

A. shut in or enclose with or together, Hdt. 1.182, Arist. HA 557b4 (both Pass.), Alc.Com. 23 (dub. l.); ἄνδρας λέουσι Luc. DMort. 14.4: metaph., ς. τινὰ ἀπορίᾳ Id. Vit. Auct. 9:—Dor. συγκατακλαίζω, aor. part. ‐κλαιχθείς Chron.Lind. D 62.