συγκάταινος

ον, τινι
A. agreeing with, assenting, τινι Philipp. ap. D. 18.167, cf. PTeb. 22.5 (ii B.C.), D.S. 15.92; πρός τι J. AJ 4.8.23.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συγκαταινέω Dictionary συγκαταιρέω →
An open-access project