συγγείτων

ονος, Subst., ὁ
A. bordering, neighbouring, γαῖα E. Supp. 386, cf. Epigr. in POxy. 662.43 (Leon.): as Subst., PLond. 5.1708.188.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← συγγείτνιος Dictionary συγγελάω →
An open-access project