στύφλος

ον
A. στυφελός 1, στύφλους παρ’ ἀκτάς A. Pers. 303; τῆσδ’ ἀπὸ στύφλου πέτρας Id. Pr. 748; στύφλος δὲ γῆ καὶ χέρσος S. Ant. 250; ὑπὸ στύφλοις πέτραις E. Ba. 1137, cf. IT 1429, Lyc. 737.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← στυφλάριος Dictionary στυφόεις →
An open-access project