στυλοειδής
ές, Adv.
A.
like a stilus, styloid, ἀποφύσεις Ruf. Onom. 142 (στηλ‐ codd.); ἀπόφυσις Gal. 2.252,271; ἐκφύσεις Id. UP 7.19. (βαρβαρίζοντες ‐ειδεῖς προσαγορεύουσι (cf. στῦλος 4) Gal. UPl.c., who glosses it by γραφιοειδής: but Lat. stilus has [icaron], not ȳ.)
II.
Adv. ‐δῶς in pillar form, cj. in Epicur. Ep. 2p.47U.