στρουθίν

τό
A. στρουθός 1, Anaxandr. 7, Arist. HA 539b33, 613a29, LXX To. 2.10, Ps. 10(11).1, al., Ev.Matt. 10.29, Gal. 6.435; τὸ ς. ἡ συκαλίς Id. 15.882; στρουθίν, Gloss.
II. στρούθιον, v. στρούθειος 111.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← στρουθίζω Dictionary στρούθινος →
An open-access project