στρηνής

A. rough, harsh, esp. of sounds: hence neut. as Adv., [ὕδωρ] στρηνὲς περὶ στυφελῇ βρέμει ἀκτῇ A.R. 2.323; στρηνὲς φωνεῦσα [θάλασσα] AP 7.287 (Antip.); σάλπιγξ στρηνὲς φθεγξαμένη piercing, ib.6.350 (Crin.): cf. στρηνός, στρηνύζω. (Perh. connected with στερεός, Lat. strenuus.)