στρέπταιγλος

α, ον

στρέφω, αἴγλη

A. whirling-bright, Νεφελᾶν στρεπταίγλαν (or ‐ᾶν). . ὁρμάν Ar. Nu. 335, cf. Philox. 18.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← στρέμμα Dictionary στρεπτάριον →
An open-access project