στρατηλάτης
ου, ὁ
A.
leader of an army, general, commander, Pratin.Lyr. 1.9, S. Aj. 1223, E. Ph. 1241, and in late Prose, OGI 648 (Palmyra, iii A.D.), PLips. 48.23 (iv A.D.), etc.; = magister militum, Zos. 2.33, Gloss., POxy. 1983.2 (vi A.D.), etc.; Ἑλλάδος E. Or. 970 (lyr.); also of an admiral, ς. νεῶν A. Eu. 637.