στραγγαλίς

A. intricate knot, Stratt. 48; ὑμεῖς . . ἀεὶ στραγγαλίδας ἐσφίγγετε tied knots fast (cf. στραγγαλιάω), Pherecr. 21: hence Aristocreon called Chrysippus τῶν Ἀκαδημιακῶν στραγγαλίδων κοπίδα, a knife to cut Academic knots, ap.Plu. 2.1033e.

2. knot or induration in the breast or other parts, Arist. HA 587b22; cf. στραγγαλιά.

3. some kind of ornament, LXX Jd. 8.26; ς. ἀργυρᾶ, ς. χρυσᾶ κεκολλημένη, POxy. 1449.18,23 (iii A.D.).