στραγγαλάω

A. = στραγγαλίζω, Men. 1069:—Pass., LXX To. 2.3, D.S. 1.68 codd. στραγγάλ‐η, ἡ, halter, S.E. P. 3.15; ἐπὶ τὴν ς. πορεύεσθαι death by strangling, Plu. Agis 20; ‐ῃ διαφθείρειν J. AJ 9.4.6: pl., ib. 6.8.2.
2. ligature, Dem.Ophth. ap. Aët. 7.50.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project