στοχαστής

οῦ, ὁ
A. diviner, LXX Is. 3.2; τῶν μελλόντων J. BJ 4.4.6.
2. one who aims at, τῶν πιθανῶν καὶ εἰκότων, ἀλλ’ οὐχὶ τῆς ἀκραιφνοῦς ἀληθείας Ph. 1.10.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← στοχαστέον Dictionary στοχαστικός →
An open-access project