στόμαχος

A. throat, gullet, ἀπὸ στομάχους ἀρνῶν τάμε νηλέϊ χαλκῷ Il. 3.292, cf. 19.266; κατὰ στομάχοιο θέμεθλα νύξε 17.47; = οἰσοφάγος, Arist. HA 495b19 sq., 493a8, Nic. Al. 22.

2. neck of the bladder, τῆς κύστιος Hp. Aër. 9; or of the uterus, Id. Mul. 1.18, Steril. 217; τοῦ αἰδοίου Id. Mul. 1.36.

3. later, orifice of the stomach,= στόμα τῆς γαστρός, τῆς κοιλίας, Plu. 2.687d, Gal. 6.431, 7.127; the stomach itself, 1 Ep.Ti. 5.23, Dsc. 5.6, Plu. 2.698b, Sor. 1.15, al., Gal. 6.227, 15.460, M.Ant. 10.31, Ath. 3.79f; ἀμφοτέρας (sc. τὰς χεῖρας)ἐπὶ τοῦ ς. PMag.Leid.W. 18.36; cf. Lat. stomachus.

4. anger, γέγονε ς. πρὸς δουλικὸν πρόσωπον Vett.Val. 216.3; ἵνα μὴ ἔχωμεν στομάχους μηδὲ φθόνον POxy. 533.14 (ii/iii A.D.).