στόλος

A. equipment, esp. for warlike purposes, expedition by land or (more frequently) sea, freq. in Hdt.; στόλον . . οὐκέτι κατὰ θάλασσαν στείλαντες ἀλλὰ κατ’ ἤπειρον 5.64; freq. folld. by ἐπί c. acc., ὁ ἐπ’ Αἰθίοπας ς. 3.25; ἐπὶ Λιβύην στρατιῆς μέγας ς. 4.145; ἐλέγετο ὁ ς. εἶναι εἰς Πισίδας X. An. 3.1.9; ὁ πρὸς Ἴλιον ς. S. Ph. 247; οὔτε τοῦ πρώτου ς. ib.73; λεκτὸν ἀροῦμεν στόλον A. Pers. 795, cf. E. Hec. 1141; τεθριπποβάμων ς. an equipage with four horses, Id. Or. 989 (lyr.).

2. generally, journey or (oftener) voyage, ὁ οἴκαδε ς. S. Ph. 499; οὔ μοι μακρὸς εἰς Οἴτην ς. ib.490; ς. ποιεῖσθαι X. An. 1.3.16; πλεῦσαι S. Ph. 1037; ἰδίῳ ς. in a journey privately undertaken, on one's own account, opp. δημοσίῳ ς., Hdt. 5.63, cf. Th. 8.9; κοινῷ ς. Hdt. 6.39; ἐλευθέρῳ ς. with free course, Pi. P. 8.98; πατρῷον στόλον (acc. cogn.) ἑσπόμην by my father's sending, S. Tr. 562.

b. the purpose or cause of a journey, mission, errand, Id. OC 358; τίνι ς. προσέσχες . .; πόθεν πλέων; where Neoptolemus answers ἐξ Ἰλίου . . ναυστολῶ, Id. Ph. 244; ὁ δὲ ς. νῷν ἐστι παρὰ τὸν Τηρέα Ar. Av. 46: metaph., τρίτος ἡμῖν ς. ἐστὶ τοῦ λόγου ἐπὶ τὴν τέχνην D.H. Rh. 11.9.

c. equipment in concrete sense, πραθέντος τοῦ στόλου εἰς βασίλεια IPE 12.32 (Olbia, iii B.C.); ἱερὸς ς. sacred vestments, Milet. 1(7).209 (iii A.D.).

3. armament, army, τὸν ἑπτάλογχον ς., of the Seven against Thebes, S. OC 1305, cf. Tr. 226,496, etc.; seaforce, fleet, Hdt. 5.43; ς. χιλιοναύτης, of the expedition against Troy, A. Ag. 45 (anap.), cf. 577; ναυβάτῃ στόλῳ S. Ph. 270; οὐ πολλῷ στόλῳ, i.e. in one ship, ib.547, cf. 561; νεῶν ς. Th. 1.31; ς. ἀγείρειν ib. 9; συναγείρειν Hdt. 1.4; καταλύειν Id. 7.16.β/: generally, party, band, troop, freq. in A. Supp. 28 (anap.), 187, al.; παίδων, γυναικῶν, καὶ ς. πρεσβυτίδων Id. Eu. 1027, cf. 856 (pl.); νοσεῖ δέ μοι πρόπας ς. all the people, S. OT 170 (lyr.); guild, ὁ ς. τῶν σωληνοκεντῶν OGI 756.5 (Milet.).

4. παγκρατίου ς., periphr. for παγκράτιον, Pi. N. 3.17; λόγου ς. a set narrative, Emp. 17.26.

II. appendage, excrescence, ς. ὀμφαλώδης Arist. GA 752b6; stump of the tail, in animals, Id. PA 658a33; σμικροῦ γ’ ἕνεκεν [κέρκου] ἔχουσί τινα στόλον ib.689b5.

2. a ship's prow, Pi. P. 2.62; plated with brass, χαλκήρης ς. A. Pers. 408, cf. E. IT 1135 (lyr.), Trag.Adesp. 272 (pl.); δώδεκα ς. ναῶν f.l. for δωδεκάστολοι νᾶες, Ps.-E. IA 277 (lyr.); δρυοπαγὴς ς.,= πάσσαλος, S. Fr. 702.