στολάρχης

ου, ίδος, ὁ
A. commander of a fleet, PCair.Zen. 48.2 (iii B.C.), Epigr.Gr. 337 (Cyzic.), PSI 4.298.15 (iv A.D., gen. ‐ου), Hsch.; fem. στολ‐αρχίς, ίδος, ἡ, epith. of Isis, POxy. 1380.8 (ii A.D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← στολάζομαι Dictionary στόλαρχος →
An open-access project