στίζω

A. στίξω Hdt. 7.35, Eup. 259, Men. Sam. 108: aor. ἔστιξα Hdt. 5.35:—Med., Luc. Syr.D. 59, etc.: aor. ἐστιξάμην Nonn. D. 43.232:—Pass.,aor. part. στιχθείς Porph. VP 15: pf. ἔστιγμαι Hdt. 5.35, Ar. Av. 760:—tattoo, τὸ ἐστίχθαι εὐγενὲς κέκριται (among the Thracians) Hdt. 5.6, cf. Phanocl. 1.25; ἀποξυρήσας τὴν κεφαλὴν ἔστιξε Hdt. 5.35; ἐστιγμένους ἀνθέμια X. An. 5.4.32; of the Britons, τὰ σώματα στίζονται γραφαῖς ποικίλαις καὶ ζῴων εἰκόσιν Hdn. 3.14.7; of a Syrian, to indicate dedication to gods (cf. στιγματηφορέω), UPZ 121.8 (ii B.C.).

2. esp. tattoo as a mark of disgrace, Hdt. 7.35, Ar. Ra. 1511 (anap.); στίξω σε βελόναισιν τρισίν Eup.l.c., cf. Men.l.c., Call. Iamb. 1.235 (Hermes 69.177), Hermog. Stat. 11; στιξάτω τὸ μέτωπον PLille 29 ii 36, cf.i 14 (iii B.C.); δραπέτης ἐστιγμένος Ar. Av. 760, cf. And. Fr. 5; ἐστ. αὐτόμολος Aeschin. 2.79; αἰχμαλώτους Σαμίων στίζειν κατὰ τοῦ προσώπου καὶ εἶναι τὸ στίγμα γλαῦκα Ael. VH 2.9, cf. Diph. 66.7.

3. mark as one's property, στίξαι ἵππον (glossed ἐγκαῦσαι) Phot.; ς. χωρίον mark a piece of land as mortgaged, by a notice set up upon it, Poll. 3.85 (Pass.).

4. rarely c. dupl. acc., τοὺς δὲ ἔστιζον (codd., ἔστιξαν Plu., Hude) στίγματα βασιλήϊα tattooed them with the royal tattoo-marks, Hdt. 7.233; ς. ἵππον εἰς τὸ μέτωπον tattoo the figure of a horse on one's forehead, Plu. Nic. 29; ς. εἰς τὸ μέτωπον γλαῦκας Id. Per. 26, cf. X.l.c.

5. metaph., εἶσ’ ἅλα στίζοισα πνοά Simon. 78; στιζόμενος βακτηρίᾳ beaten black and blue, Ar. V. 1296.

6. ς. τοὺς ὑμένας cause stabbing pains in, Gal. 17(1).400.

II. Gramm., put a punctuation mark, Steph. in Hp. 2.496 D. AP 15.38 (Cometas); τελείαν δεῖ στίξαι Herm. in Phdr. p.84 A. (Cf. OE. stician 'to stab', Germ. sticken 'to stitch, embroider'.)