στιγμικός

ή, όν, Adv.
A. in de An. 31.17. Adv. ‐κῶς coincidently with the end of a word, καταπεραιοῦν Eust. 399.44.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← στιγμιαῖος Dictionary στιγμός →
An open-access project