στία

A. small stone, pebble, ἐσχάρη . . στιάων an altar made of pebbles, A.R. 2.1172 (Sicyonian acc. to Sch.): also στῖον, τό, Hp. ap. Gal. 19.140. [ι: written στηά and στηάς in Hsch., who adds the senses στενοχωρία and λιθοκονία: pl. στεῖαι acc. to Sch.Cyrill.in Ind.Lect.Rost. 1890/91.8: perh. cogn. with στέαρ.]