στεφανηφορικός

ή, όν
A. pertaining to the στεφανηφορία, νόμος Milet. 7.28 (ii B.C.); φιέλη prob. rest. in Inscr.Prien. 113.93 (i B.C.).
2. of one who has enjoyed the right of στεφανηφορία, ἀνήρ IGRom. 4.1644 (Philadelphia).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← στεφανηφόρια Dictionary στεφανήφορος →
An open-access project