στέριφος
η, ον, Subst., τό
A.
firm, solid, of ground, διὰ τοῦ ἕλους, ᾗ ἦν . . ‐ώτατον Th. 6.101, cf. Anon. ap. Suid. s.h.v.; τὰς πρῴρας ‐ωτέρας ἐποίησαν Th. 7.36; στερίφοις . . τοῖς ἐμβόλοις with their rams made solid, ibid.
2.
Subst. στέριφον,τό, rock-bottom, IG 22.1668.8, 1682.5.
II.
= στεῖρα (B), barren, unfruitful, of women, Ar. Th. 641, Pl. Tht. 149b; of animals, Arist. HA 611a12; of fruit, Thphr. CP 2.11.1.