στερέω

A. στερείτω Pl. Lg. 958e; otherwise pres. occurs only in form στερίσκω and compd. ἀπο‐στερῶ: fut. στερήσω S. Ant. 574, στερῶ A. Pr. 862: aor. ἐστέρησα E. Andr. 1213 (lyr.), Pl. Lg. 873e, PCair.Zen. 93.13 (iii B.C.); inf. στερέσαι Od. 13.262; ἐστέρεσεν IG 12 (8).600.15 (Thasos), v.l. in LXX Nu. 24.11, al.; στερέσας IG 14.902 (Capri); ἐστέρισεν ib.12(9).293 (Eretria, iv/iii B.C.), AP 11.335.4, prob. for ἐστέρησεν ib.124.2 (Nicarch.): pf. ἐστέρηκα(ἀπ‐) Th. 7.6, Plb. 31.19.7, etc.:—Pass., pres. (apart from ἀπο‐στερέομαι) found in early writers only in forms στέρομαι, στερίσκομαι(στεροῖτο X. Cyr. 7.3.14, στερουμένους An. 1.9.13, στερεῖσθαι E. Supp. 793 (lyr.), perh. ff. ll.); part. στερούμενος Ph. Fr. 29H., J. AJ 2.7.3, Gal. 18(2).19; imper. στερείσθω OGI 483.173 (Pergam., prob. ii B.C., but inscribed in ii A.D.); στερέσθω ib.176, 179; 3 pl. στερείσθων IG 12(9).207.44 (Eretria, iii B.C.): fut. στερηθήσομαι D.C. 41.7, etc., v.l. in Isoc. 6.28, cf. 7.34, but in the best codd. στερήσομαι, as in S. El. 1210, Th. 3.2, X. An. 1.4.8, 4.5.28, Mem. 1.1.8: aor. ἐστερήθην (v. infr.): poet. aor. 2 part. στερείς E. Alc. 622, Hec. 623, Hel. 95, El. 736 (lyr.): pf. ἐστέρημαι (v. infr.); ἐστέρεσμαι An.Ox. 1.394: plpf. ἐστέρητο Th. 2.65:— deprive, bereave, rob of anything, c. acc. pers. et gen. rei, οὕνεκά με στερέσαι τῆς ληΐδος ἤθελε Od. 13.262; ἄνδρ’ ἕκαστον αἰῶνος στερεῖ A. Pr. 862, cf. S. Ant. 574, E. Heracl. 807, etc.; ς. τινὰ τῆς σωτηρίας, ψυχῆς, etc., Th. 7.71, Pl. Lg. 873e, etc.; ὅσα τροφὴν ἡ γῆ πέφυκεν βούλεσθαι φέρειν, μὴ στερείτω τὸν ζῶνθ’ ἡμῶν ib.958e:—Pass., to be deprived or robbed of anything, c. gen., στερηθεὶς ὅπλων Pi. N. 8.27; τῶν ὀμμάτων, τῆς ὄψιος στερηθῆναι, Hdt. 6.117, 9.93; φροντίδος στερηθείς A. Ag. 1530 (lyr.); τῆς βασιληΐης ἐστέρημαι Hdt. 3.65, cf. 5.84; τοῖ παιδὸς ἐστερημένος Id. 1.46; γαίας πατρῴας A. Eu. 755; μετοικίας τῆς ἄνω S. Ant. 890; φίλων Id. Fr. 863; τῆς πόλεως Antipho 2.2.9 (as v.l.), X. Mem. 1.1.8; ἀγαθῶν And 3.8, cf. Isoc. 5.133, Pl. Phlb. 66e, etc.: abs., τὸ ἐστερῆσθαι state of negation or privation, Arist. Cat. 12a35.

II. rarely c. acc. rei, take away, μισθόν AP 9.174.12 (Pall.): —Pass., to have taken from one, πλούτου . . κτῆσιν ἐστερημένῃ S. El. 960 (though the acc. may be construed with στένειν); φασγάνῳ βίον στερείς E. Hel. 95.