στενόω

A. straiten, confine, contract, αὐτήν (the trachea) Gal. 18(2).949; τὴν γαστέρα Lib. Decl. 31.20; = angusto, Dosith.p.435K.:—mostly in Pass., ἐς στενώτερον ἐστενωμέναι (prob. f.l. for συνηγμέναι) Hp. VM 22; ὄρη τὰς διεξόδους ἐστένωται have their outlets narrow, Hdn. 8.1.6; στεινούμενον αὐλαῖς . . ἄλσος, sc. by comparison, AP 9.656.13; cf. στεγνόω 11.2: metaph., to be in difficulty, τοῖς στιχουργήμασι Sch.Lyc. 324.