στενόπορος

A. with a narrow pass or outlet, πύλαι A. Pr. 729; ἔξοδοι E. Andr. 1143; ὅρμοι Αὐλίδος Id. IA 1497 (lyr.); διὰ κυανέας ς. πέτρας Id. IT 890 (lyr.); ἀκτή Lyc. ap. Arist. Rh. 1405b36; ὦτα S.E. P. 1.126, cf. Gal. 6.759.

2. Subst. στενόπορα, Ion. στειν‐,τά, narrows, Hdt. 7.223; τὰ ς. τῶν χωρίων defiles, Th. 7.73: sg. στενόπορον,τό, a strait, narrow, Hdt. 7.211 (στειν‐), X. HG 4.6.9, Ath. 2.13.