στέλεχος

A. crown of the root, whence the stem or trunk springs, δρυὸς ἐν στελέχει Pi. N. 10.61, cf. Hdt. 8.55, Arist. Ath. 60.2; αἴγειρος . . δεδιχασμένη ἑνὸς ἐκ στελέχους Lyr. in Philol. 80.334.

2. trunk, log, στελέχη φέρειν Ar. Lys. 336 (lyr.); ἐκπρεμνίζειν στελέχη D. 43.69; εἰσδυόμενος εἰς τὰ ς., of hollow trunks, Arist. HA 559a10; κύων ς. ἔτεκε Hecat. 15 J.

3. metaph., blockhead, Lysipp. 7.