στελεός

A. στελεά 1, of an axe, EM 339.57, 725.49; nom. pl. στελεοί IG 22.1673.29,30;= σκυταλίδες 1.3, J. AJ 3.6.6; acc. pl. written στελειούς IG 22.1673.55: gender uncertain in acc. sg. στελεόν (perh.= rolling-pin) Anaxipp. 6.3, cf. Antiph. 121 (Rh.Mus. 81.381), and in gen. sg. στελεοῦ Ph. Bel. 67.13, AP 6.297 (Phan.): dat. sg. στελεῷ Alciphr. 3.55 codd. (στελέχῳ cj. Mein.); στελεοῖς ἐχρῶντο (to punish adulterers) μὴ παρουσῶν τούτων (sc. τῶν ῥαφανίδων) App.Prov. 5.43 (cf. στελεά 11): also nom. στειλειός, Aesop. 122, gen. στειλειοῦ (gender uncertain) Nic. Th. 387 (v.l. στειλειῆς): also στειλεός, οἱ ς. τῶν σκαφίων Hp. Fract. 8, cf. Mul. 1.90 (with vv. ll. in both places, as also in the citations by Paul.Aeg. 6.99, 115, 118):—hence Dim. στειλειάριον, Eust. 1531.38.