στεῖρα

A. forepart of a ship's keel, continued into the stem or cutwater, ἀμφὶ δὲ κῦμα στείρῃ πορφύρεον μεγάλ’ ἴαχε Il. 1.482, Od. 2.428: cf. στείρωμα, στερέωμα 3, στήριγμα(στείρη only in An.Ox. 3.396).

2. a kind of bandage, Heliod. ap. Orib. 48.20.12.

II. f.l. for σπεῖρα in Poll. 2.31.