στασιωτικός

ή, όν, Adv.
A. inclined to faction, seditious, κατὰ τὸ ς. Th. 4.130; καιροί Id. 7.57; λόγοι Id. 8.92; ‐κὸν τὸ μὴ ὁμόφυλον Arist. Pol. 1303a25. Adv. ‐κῶς Pl. Phdr. 263a, Arist. Pol. 1306a38 (v.l. for ‐αστικῶς).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← στασιώτης Dictionary στάσκε →
An open-access project