σταλουργός

όν
A. with a στήλη or gravestone, τύμβος AP 7.423 (Antip. Sid.); but σταλοῦχος is prob. l., cf. στηλοῦχος.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← στάλλα Dictionary στάλσις →
An open-access project