στάλαγμα

ατος, τό

σταλάσσω

A. that which drops, a drop, A. Eu. 802; ῥοὴ φοινίου σταλάγματος S. Ant. 1239; πώματος Philostr. VA 3.25: dub. sens. in BGU 531 ii 16 (i A.D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σταλαγεῖ Dictionary σταλαγμιαῖος →
An open-access project