σταθμάω

A. measure by rule (στάθμη), πλέθρου σταθμήσας μῆκος εἰς εὐγωνίαν (sc. τὴν σκηνήν) E. Ion 1137; ς. τὸ ὕδωρ measure or weigh it, Ath. 2.43b; certify as containing full measure, PTeb. 5.86 (ii B.C.):—Pass., to be measured or weighed, σταθμεόμενα Hp. l.c., cf. LXX 3 Ki. 6.23: fut. Med. in pass. sense, ταλάντῳ μουσικὴ σταθμήσεται Ar. Ra. 797: pf. Pass., ἐπὶ τρισὶν ἐστάθμηται Δελτωτὸν πλευρῇσιν Arat. 234.

II. more freq. in Med. σταθμάομαι, Ion. σταθμόομαι (q.v.), measure, σταθμᾶτο . . ἄλσος πατρί Pi. O. 10(11).45; τὰς τράφας (i.e. τάφρους)ὀρύξει . . ὅπου ἂν σταθμήσωνται οἱ νεωποῖαι SIG 963.28 (Amorgos, iv B.C.); calculate, estimate distance or size, without actual measurement, Hdt. 2.150; ς. ὅκως ἐξελεύσεται . . Id. 9.37; μετρεῖν ἢ ς. Pl. Lg. 643c; σταθμήσασθαι τοὺς ἀστερίσκους Call. Iamb. 1.119.

2. metaph., measure, estimate, τινι by some criterion, ς. ταῖς χάρισι Pl. Grg. 465d; [ταύτῃ τῇ στάθμῃ] Luc. Hist.Conscr. 63: abs., conjecture, S. OT 1111.

3. attach weight to a thing, take it into account, τούτων τι ς. ὧν ὅδε λέγει Pl. Ly. 205a; εἴ τι δεῖ σταθμᾶσθαι τοῦτο Thphr. HP 9.4.9.