σπουδαςτικός

ή, όν, Adv.
A. zealous, earnest, opp. φιλοπαίσμων, Pl. R. 452e; σπουδαστικώτεροι Arist. Rh. 1391a25. Adv. ‐κῶς, ἔχειν Plu. 2.613a.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σπουδαςτής Dictionary σπουδαςτός →
An open-access project