σπίνος

ὁ
A. ς. ἠῷα σπίζων Arat. 1024; also σπίννος, Gloss.; cf. σπίγγος, σπίνα, σπινθίον.
II. a kind of stone, which blazes when water touches it, Arist. Mir. 832b29, Thphr. Lap. 13.

Related entries

σπινός
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σπινίδον Dictionary σπινός →
An open-access project