σπέρχω

A. σπερχθείς Pi. N. 1.40, Hdt. 1.32:—poet. Verb (used also in Ion. Prose, cf. περισπέρχω; Att. only in compds. ἐπι‐, κατα‐σπέρχω), set in rapid motion, only late, c. inf., τρέχειν Luc. Trag. 236: more freq. in Pass., to haste, be in haste, c. inf., ὁπότε σπερχοίατ’ Ἀχαιοὶ . . φέρειν Ἄρηα Il. 19.317, cf. A.R. 4.211; ὁπότε ς. ἐρετμοῖς Od. 13.22; ς. μετά, ποτί τι, A.R. 1.1255, Orph. L. 706; of the sea, rage, Hymn.Is. 151: in Hom. mostly part. pres. Pass. σπερχόμενος in haste, hurriedly, ς. δ’ ὁ γεραιὸς ἑοῦ ἐπεβήσετο δίφρου Il. 24.322, cf. 23.870, Od. 9.101, al.; [νηῦς] ἐπέκελσεν σπερχομένη 13.115, cf. E. Alc. 257 (lyr.).

2. metaph., to be hasty of temper, σπερχομένοιο γέροντος Il. 24.248, cf. Hdt. 3.72; σπερχθείς Id. 1.32; σπερχθεῖσα θυμῷ in haste and heat, Pi. N. 1.40; μὴ σπέρχου be not hasty, E. Med. 1133; ς. μέγα δή τι καὶ οὐ φατόν Call. Del. 60; σπέρχεσθαί τινι to be angry with one, Hdt. 5.33, Call. Del. 158.

II. intr., = Pass., ὅθ’ ὑπὸ λιγέων ἀνέμων σπέρχωσιν ἄελλαι are driven rapidly, Il. 13.334, cf. h.Hom. 33.7; ὁπότε σπέρχοιεν ἄελλαι (v.l. σπερχοίατ’) Od. 3.283; ἵππος σπέρχων Opp. C. 1.342; εἰρεσίῃ ς. Id. H. 5.295. (Cf. Skt. sprhayati 'desire'.)