σπέρμα

A. seed, only once in Hom., in metaph. sense, v. infr. 1.2:

I. mostly, seed of plants, ς. ἀνιέναι, κρύπτειν, h.Cer. 307, cf. Hdt. 3.97: pl., Hes. Op. 446; ς. τῇ γῇ διδόναι, ἐμβαλεῖν, X. Oec. 17.8, 10: prov., εἰς πέλαγος ς. βαλεῖν Epigr.Gr. 1038.8 (Pamphylia); of fruit, Antiph. 58.4; τοῖς γαίης σπέρμασι with the products of earth, of corn-stalks, AP 9.89 (Phil.).

2. metaph., germ, origin of anything, ς. πυρός Od. 5.490; φλογός Pi. O. 7.48, cf. P. 3.37; σπέρματα, = στοιχεῖα, elements, Anaxag. 4, cf. Epicur. Ep.2 p.38 U., Fr. 250; ὁ τὸ σπέρμα παρασχών, οὗτος τῶν φύντων αἴτιος D. 18.159; συκοφάντου ς. καὶ ῥίζαν οἴεται δεῖν ὑπάρχειν τῇ πόλει Id. 25.48; ς. τῆς στάσεως Plu. Mar. 10; τοῦ ὅρκου Longin. 16.3.

3. seed-time, sowing, Hes. Op. 781.

II. of animals, seed, semen, φέροισα ς. θεοῦ pregnant by the god, Pi. P. 3.15; but ς. φέρειν Ἡρακλέους to be pregnant of Heracles, Id. N. 10.17; μυελὸν . . εἰς ς. καὶ γόνον μερίζεσθαι Ti.Locr. 100b, cf. Pl. Ti. 86c; ς. παραλαβεῖν E. Or. 553; σπέρματος πλῆσαι Plu. Lyc. 15: pl., κατ’ ἀμφότερα τὰ ς. θεῶν ἀπόγονος Hp. Ep. 2.

2. race, origin, descent, τοὐμὸν . . σπέρμ’ ἰδεῖν βουλήσομαι S. OT 1077; τίνος εἶ σπέρματος πατρόθεν; Id. OC 214 (lyr.); γένεθλον σπέρμα τ’ Ἀργεῖον A. Supp. 290, cf. Ch. 236; ς. ἄντασ’ Ἐρεχθειδᾶν S. Ant. 981 (lyr.), cf. Pi. O. 7.93, etc.

3. freq. in Poets, seed, offspring, τὸ βρότειον ς. A. Fr. 399; ς. Πελοπιδῶν Id. Ch. 503; ς. [τοῦ Ἀβραάμ] Ev.Luc. 1.55, etc.; sts. of a single person, Pi. O. 9.61, A. Pr. 705, S. Ph. 364, Orac. ap. Th. 5.16, LXX Ge. 4.25, etc.: pl., A. Eu. 803,909, S. OT 1246, OC 600, Ep.Gal. 3.16; once in Pl., ἀνθρώπων σπέρμασι νουθετοῦμεν Lg. 853c.