σπέος

A. cavern, grotto, Od. 5.57, etc.; ὑπὸ ς. ἤλασε μῆλα Il. 4.279; [Κύκλωπες] οἴκεον ἐν σπήεσσι Od. 9.400; ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι ib.114; νῆα . . ὡρμίσαμεν κοῖλον ς. εἰσερύσαντες 12.317.—Hom. uses only the following forms: nom.and acc. sg. σπέος, Il. 13.32, ll.cc.; irreg. dat. σπῆϊ 18.402, Od. 2.20,al., cf. Hes. Th. 297 (σπέϊ in Opp. C. 4.246): of the Ep. form σπεῖος, acc. sg. only in Od. 5.194; gen. σπείους only in Od.(5.68, al.): of the pl., only dat. σπέσσι and σπήεσσι, only in Od. (1.15, al., 9.400, al.); gen. σπείων h.Ven. 263; irreg. dat. pl. σπεάτεσσι, as if from σπέας, in Xenoph. 37.