σπέκλον

τό
A. speculum, mirror, Alex.Aphr. in Sens. 29.7.
2. = Lat. lapis specularis, i.e. mica or talc, Hippiatr. 70,130, 150: hence σπεκλοποιός, ὁ, specularius, Gloss.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← σπεκλάριον Dictionary σπεκλόω →
An open-access project